شاید باورتون نشه ولی من هنوزم دلم میخواد پزشکی بخونم و حتی کنکور بدم شاید پرستاری قبول بشم.
مسیر مهندسی سخته و پر از رقیب. خستم اینقدر که رزومه فرستادم و بی جواب موند. خستم از کاراموزی تو اون شرکت گوه.
موندم بین ارشد و لیسانس به پزشکی.
دلم میخواد ارشد بگیرم، برم تهران و بعد مهاجرت کنم ولی اینجوریم که پول از کجا میخوای بیاری؟!
نمیدونم، جوابم نمیدونمه.
حوصله ی کنکور ایران و این شرایط رو ندارم.
بچه ها من نمیدونم. تو نمیدونم ترین حالت دنیا گیر کردم.
میدونم پزشکی خوب نیست ولی میدونم میرم سرکار و ته ماه اندازه ی n تومن پول میاد تو حسابم، درحالی که مهندسی اینجور نیست. شاید عشق به پزشکی نباشه عشق به پول دراوردنه احتمالا.
ازمون استخدامی هم هست، گرینه ی مطلوبیه ولی دلم ایران موندن رو نمیخواد و تعهد داشتن به اینجا رو حتی.
تو اصن بگو رفتم از ایران دلم برای خانوادم تنگ شد چی؟! کاش میشد دست همه ی عزیزامو بگیرم و بریم از اینجا.
